پرنده خارزار
 

آورده اند که :


در پهنه گیتی مرغکی است که تنها یک بار در زندگی خویش آواز می خواند . آوایی دلنشین تر از آواز هر مخلوق دیگری در گستره خاک .

 

 

از آن دم که ترک آشیانه می گوید خاربنی را می جوید و تا آن را نیابد آرام نمی گیرد . چون آن را یافت در میان شاخسار گزنده می نشیند و می خواند و خود را بر فراز بلندترین و تیزترین شاخه خار مصلوب می کند .

 

و در واپسین لحظه های زندگی در  سوگ خویش بلند آوازتر از بلبل و چکاوک نغمه سرایی می کند . نغمه ای آسمانی به بهای زندگی .

 

 

آنگاه تمامی جهان در سکوت فرو می رود و بدان گوش می سپارد و خداوند در ملکوت اعلاء لبخند می زند .

 

 

زیرا بهترین ها همیشه به بهای رنجی جانکاه بدست می آید


/ 0 نظر / 5 بازدید