هیچگاه

ناله می کند

می شکند

و فرو می ریزد

هر آنچه روزی دل بود..

هر روز مرا به جنگی فرا می خوانی

که توانی دیگر برایش نیست

می خواهی مثل تو شَوَم

جغد شوم مرگ

حدیث زوال روحی سرگشته

چه می خواهی از من؟

لبخند تلخ و تصنعی وجودی

که از درون بر تو می گرید؟

تملق و ریا و دروغی که در دنیای تو

چیزی جز برتری بر کوته فکرانی دیگر چون خودت نیست؟

می دانی از آنچه تو عقل می خوانی بیزارم

از آنچه تو دین می دانیش گریزانم؟

آنچه تو اخلاق می دانی جز فساد و زوال تدریجی چیست؟

پوچی وجود خود را در پس خرد کردن روح دیگری پنهان می کنی؟

دین من نور است و مسلکم عشق است و تو

حقیر و کوچکی در برابر یگانه ای که

مرا همیشه عاشقانه می خواهد..

 

بدان!

ناله می کند

می شکند

و فرو می ریزد

هر آنچه روزی دل بود..

ولی خوشحال نباش

تو هیچگاه شکستن مرا نخواهی دید

هیچگاه..


یه مقدار عصبانی بودم:)

/ 1 نظر / 11 بازدید
amin

زیباست